Ochtendnevel

Als in de ochtend nevel
Zo welt er in mijn ziel
Een angst, een heimwee, een verdriet
zo veel gevoelens, ik weet het niet

De weg nu nog te vinden
Ja alles gaat mij hinderen
Mijn leven lijkt een puinhoop nu
Waarom wel vroeger maar niet nu?

O, God het doet zo vreselijk pijn
Waarom moet ik zo eenzaam zijn
Ik bid om kracht, ik ben zo moe
Ik doe weer even de ogen toe

Dan kunnen tranen weer gaan stromen
Want eenmaal zullen ze toch komen
O, tranen neemt verdriet toch mee
Misschien heb ik er eens vrede mee

Maar nu doet alles nog zon pijn
Ik wil zo graag gelukkig zijn
Ik wil de zin van 't leven weten
En het verdriet even vergeten

Geef Heer dat ik het volbrengen mag
Dan weet ik, eens komt er een dag
Van vreugd, de blijheid, mijn kinderen
En niets zal ons verhinderen

Dat ik geniet van de kinderlach
En zing, dank U voor deze dag